blu Velvet

terminal.

Πρίν 2 μήνες περίπου, κανονίσαμε ταξίδι στο Λονδίνο. Στόχος αυτού του ταξιδιού να γίνουμε κομμάτια. Να καταναλώσουμε δηλαδή οποιαδήποτε βρετανική χημική ένωση, να χορεύουμε μέχρι να σπάσουν τα γόνατα μας και να στεκόμαστε με την μπύρα στο χέρι στηριγμένοι στην κολώνα σαγηνεύοντας όλους τους Άγγλους και τις Αγγλίδες που με την σειρά τους θα μας τράβαγαν στις τουαλέτες, αδυνατώντας φυσικά να αντισταθούν στο μεσογειακό μας ταπεραμέντο και σεξαπίλ. Ήταν η πρώτη μου φορά που θα πατούσα το πόδι μου σε βρετανικό έδαφος, πράγμα που δεν έγινε ποτέ, το βρετανικό τσιμέντο μόνο πάτησα. Λίγες μέρες πριν, με έπιασε ένα άγχος και μια παράνοια οτι θα το χάσω το ταξίδι λόγω της φιλασθένειας μου κι άρχισα να κουμπώνομαι με 3 βιταμίνες την μέρα, να δουλεύω απ’ το σπίτι και να λέω ψέματα στο γραφείο οτι είμαι άρρωστος για να μην βγαίνω έξω, να πίνω χυμούς και να μην καπνίζω για να ενδυναμώσω το ανοσοποιητικό μου σύστημα. Τελικά δεν αρρώστησα.

Στην διάρκεια του ταξιδιού, είμασταν ενοχλητικοί και θορυβώδεις, σε βαθμό πενταήμερης, δίχως το κασσετόφωνο, τα καπνογόνα και το πανό, που πίστευα οτι θα μας έκανε παρατήρηση ο στριμμένος Άγγλος αεροσυνοδός ή οτι θα μας έλεγε ο πιλότος απ’ το μικρόφωνο να κάνουμε ησυχία, ή ακόμα χειρότερα οτι θα μας φώναζαν οι παππούδες κι οι γιαγιάδες του αεροπλάνου υπενθυμίζοντας την έλλεψη σεβασμού των νιάτων κι οτι στην ηλικία μας αυτοί είχαν παιδιά και δεν έκαναν τέτοιες αηδίες. Συν τοις άλλοις, ταξίδευε μαζί μας κι ο Γιώργος Καραμίχος κι όποτε είμαι με σελέμπριτι κάπως ντρέπομαι και θέλω να κάνω τον σοβαρό και τον κουλτουριάρη, οτι εγώ δεν βάζω τηλεόραση στο σπίτι μου και έχω πάει σε όλες τις παραστάσεις του Βογιατζή και της Μπρούσκου. Όταν προσγειωθήκαμε χειροκροτήσαμε προσθέτοντας μας πόντους γελοιοποίησης στα μάτια των Άγγλων, αλλά μετά έμαθα οτι υπήρχαν κι άλλα σούργελα που προφανώς μας συναγωνίζονταν στην βλακεία, τραγουδώντας το theme του Ρετιρέ.

Κατεβαίνοντας απ’ το αεροπλάνο επικεντρωθήκαμε στο χάλι του αεροδρομίου, και στην ελληνική υπεροχή κι οτι σκατά τελικά είναι στα ξένα κι άδικα γκρινιάζουμε κι  οτι εμείς μπορεί να αργούμε να φτιάξουμε κάτι αλλά μετά θα ντρέπεσαι να μπεις. Πηγαίνοντας στον έλεγχο έπεσα σε έναν gay Άγγλο απ’ αυτούς τους «καθώς πρέπει» τους ξερακιανούς με account σε όλα τα dar με απαραίτητη φωτό με jockstrap και σε μία Αγγλίδα σαν αυτές τις άσχημες με το κοντοκουρεμένο μαλλί που έδινες προφορικά lower και σε μισούσαν πρίν τους πεις καλημέρα και σε κοιτούσαν σαν μίασμα. Όταν έδωσα ταυτότητα στον Άγγλο την έπιασε λες και ήταν σκατά ή λες και μέσα από το πλαστικό υπήρχε άνθρακας που θα τους σκότωνε όλους εκεί μέσα. Σκούντηξε την Αγγλίδα και αυτή κοιτάζοντας με με αηδία με ρώτησε αν πήγα για δουλειά ή για αναψυχή και με ποιούς ήρθα και που θα μείνω και πόσο θα κάτσω και μετά που θα πάω. Της είπα οτι πήγα για βόλτα με φίλους (δεν της είπα οτι πήγα να ψωνίσω, να γκομενίσω και να παρτάρω- μαλακία ίσως αν έλεγα οτι πήγα για business ή να επισκεφθώ το βρετανικό μουσείο και το μουσείο της Μαντάμ Τισό και να ανάψω το καντήλι της αδικοχαμένης πριγκίπισσας να με εκτιμούσε περισσότερο). Μου είπε να περιμένω στην άκρη και συνέχισε τον έλεγχο ενώ ο Άγγλος  επεξεργαζόταν την επικίνδυνη ταυτότητα.

Προηγουμένως είχε περάσει τον έλεγχο ο Καραμίχος και κάτι πρόβλημα βρήκαν και σ’ εκείνον και τους μιλούσε, ίσως να τους είπε οτι είναι σελέμπριτης κι οτι έχει παίξει και σε σειρά με μουσική του Παπαδημητρίου και συμπρωταγωνίστριες την Θέμις Μπαζάκα και την Γιολάντα Διαμαντή, ή ίσως τους έδειξε φωτογραφία με  Σολωμού τσαντισμένη και αναμαλιασμένη μπας και σκιαχτούν, με αποτέλεσμα να τους πείσει και να περάσει.

Εκεί που περίμενα πέρασαν 3 παιδιά που με τους 2 πάλι πρόβλημα εντόπισε η βρωμοεγγλέζα στις ταυτότητες και κράτησε τον έναν δίπλα μου. Φώναξε μερικούς άλλους κι έναν παππού με μαγκούρα και κοιτούσαν με το μεγεθυντικό φακό τις ταυτότητες, ίσως είδαν οτι δεν είναι επικίνδυνες να τις αγγίζεις με γυμνό χέρι και τις πήραν μαζί τους να της πάνε να τις δούν και στο μικροσκόπιο, να τις σκανάρουν, να τις περάσουν απ’ τις ακτίνες Χ, να αναλύσουν τις χημικές τους αντιδράσεις, εξακριβώνοντας αν όντως είναι πλαστές. Παρένθεση: η ταυτότητα μου είναι 2 μηνών,  του κουτιού, καινούρια και πεντακάθαρη σε εξωφρενικό βαθμό. Ίσως θα έπρεπε να την έχω γρατζουνίσει λιγάκι, ή να την έβαζα στο πλυντήριο, να μασούσα τις γωνίες για να φαίνεται πιο ανθρώπινα αληθινή. Κλείνει η παρένθεση. Ήρθε μετά η ξιπασμένη και μας είπε χαιρέκακα να την ακολουθήσουμε. Εκείνη την στιγμή έπρεπε να καταλάβω απ’ το σατανικό της χαμόγελο οτι την πουτσίσαμε.

Μας έδωσε ένα τετράγωνο χαρτί που έγραφε οτι θέλουν να βεβαιωθούν για την εθνικότητα μας και περιμέναμε στην αναμονή με το χαρτάκι λες και είμασταν στο ΙΚΑ. Μετά έφεραν και μια άλλη κοπελίτσα με κόκκινα μάγουλα κι έναν Ρουμάνο που μας είπε οτι είχε κάνει φυλακή και έπρεπε να γίνει κάποια διαδικασία για να τον αφήσουν. Η ώρα περνούσε και υποψιαζόμουν οτι έχουν μπεί και μας ψάχνουν στο facebook να δούνε αν έχουμε φωτογραφίες από ελληνικά νησιά με ασβεστωμένους τοίχους και μπλέ παράθυρα κι αν φοράμε πουθενά στολή τσολιά και τσαρούχια και μαλακία έκανα που το έσβησα τελικά. Έφυγε κι η κοπελίτσα, αφήσαν και τον κατάδικο, και τότε μόλις διώξαν και τον φονιά κατάλαβα οτι εμένα μάλλον με θεωρούν πιο επικίνδυνο.

Ήρθε πάλι η στρίτζω χαμογελώντας πάντα σαν την Ντολόρες Άμπριτζ (την κακιά προσωρινή διευθύντρια του Χόγκουαρτς απ’ το Χάρι Πότερ) που περίμενα να βγάλει χάρακα πίσω απ’ την πλάτη της και να μας χτυπάει τις χούφτες. Μας είπε να περιμένουμε πάλι κι οτι θα πάρει κάποια τηλέφωνο που ξέρει ελληνικά να μας μιλήσει και να εξακριβώσει αν όντως είμαστε Έλληνες. Μας πήρε μετά από ώρα και μας πήγε σε κάτι δωματιάκια στη σειρά, χωρίς παράθυρα με 4 καρέκλες με αλυσίδες και ένα τραπεζάκι στην μέση. Ευτυχώς δεν μας έδεσαν. Πήρε λοιπόν τηλέφωνο μία που μιλούσε ελληνικά Julie Mashino και μας ρωτούσε για την ζωή μας για να δει αν μιλάμε την ελληνικήν. Ανάθεμα κι αν κατάλαβε τίποτα κι αυτή η Χριστιανή γιατί της μιλούσα και πολύ γρήγορα και μία έπαιρνε τον έναν μία τον άλλον, μία την Εγγλέζα που της έλεγε να μας μιλήσει κι άλλο, τελικά διαβεβαίωσε την ξινή οτι μιλάμε καλά ελληνικά. Αν έλεγε το αντίθετο θα της έλεγα ένα άι σιχτίρ και μετά θα την ρωτούσα τι γλώσσα μίλησα. Μας πήγαν πάλι στην αναμονή και μας είπαν να περιμένουμε.

Μετά σταμάτησε να έρχεται η βλαμμένη και ήρθαν 2 άντρες που μας πήραν να πάμε να ελέγξουν τα πράγματα μας. Εκεί τους είπαμε οτι πήραν τις βαλίτσες οι φίλοι μας και θυμώσαν πάρα πολύ και έψαξαν τις χειραποσκευές. Σε μένα βρήκαν 2 βιβλία Henry Miller που τα ξεφύλλιζαν λες και ήταν το κοράνι, ενα τετράδιο με σημειώσεις και κάτι κατόψεις –εκεί τρόμαξαν αλλά τους είπα γρήγορα οτι είμαι αρχιτέκτονας- ενώ στο πορτοφόλι μου τους έκαναν μεγάλη εντύπωση τα μαντηλάκια Hondos, εκεί ήθελα να του πω που να ξέρετε εσείς από καθαριότητα άπλυτοι, στο άλλο παιδί βρήκαν κάτι χαρτάκια και σοκαρίστηκαν που καπνίζει.

Μετά απ’ αυτό κι ενώ κανείς δεν μας εξηγούσε τι στο διάβολο συμβαίνει, απαντώντας συνέχεια όταν τους ρωτούσαμε οτι κάτι δεν τους αρέσει στα documents, δίχως να μας λένε τι σκατά δεν τους αρέσει, το θρήσκευμα μήπως που το βγάλαμε, το χρώμα της ταυτότητας, η φωτογραφία, η γραμματοσειρά, τι, μας πήγαν μέσα σε κάτι γραφεία έναν έναν όπου μας έκαναν σωματικό έλεγχο, μας πήραν κινητά επειδή είχαν κάμερες και μας έβγαλαν φωτογραφίες και μας πήραν αποτυπώματα. Μετά μας πήγαν σε ένα χώρο κρατητηρίου αλλά όχι με κάγκελα, με πόρτα χωρίς πόμολο κι ένα παράθυρο με πλέξιγκλας όπου ήταν κι άλλοι 3 μαύροι εκεί. Είχε καρέκλες και τραπέζια εκεί,  μια βιβλιοθήκη με πάρα πολλά βιβλία να χεις να διαβάσεις αν μείνεις εκεί κανα μήνα, ένα σκάκι, 4 πάζλ των 500 κομματιών, 2 εφημερίδες της ημέρας, ένα OK USA Χριστουγέννων, ένα domino, ένα καλάθι με φρούτα και μπισκότα με γεύση χώμα, και το καλύτερο έπιπλο ενός σπιτιού, μια τηλεόραση. Διάβασα το OK κι ένιωσα περήφανος ως Έλληνας που είχε θέμα με τον Paris Latsis που ήθελα να το δείξω στους μαύρους και να το τρίχω στην μούρη των φρουρών απ’ έξω και να τους πώ I Greek, He Greek. Μετά είδα τηλεόραση το Idol και το Big Brother Celebrity, και telemarketing μετά, φτιάξαμε και το ένα πάζλ αν είχα και ίντερνετ θα ένιωθα λες και μένω με την θέληση μου εκεί. Μου έφερε και φαί ένας φρουρός σάντουιτς αποτελούμενο από ψωμί, τυρί και κρεμμύδι, μια αηδία, βρωμούσε όλο το κρατητήριο μετά.

Αφού μας ανακοίνωσαν οτι δυστυχώς καλή η παρέα μας αλλά δεν μπορούν να μας κρατήσουν άλλο και καλύτερα να πάμε στα σπίτια μας να φάμε και κανένα φαγητό της προκοπής, κοιμηθήκαμε και την άλλη μέρα στις 9 το πρωί μας χαιρέτησαν μας είπαν οτι αν αισθανόμαστε τυχεροί να ξαναπάμε να τα ξαναπούμε και μας πήγαν συνοδεία στο αεροπλάνο αφού έκαναν εκείνοι check in και μας έβαλαν πρώτους στο αεροπλάνο δίνοντας τους φακέλους με τα χαρτιά μας στον πιλότο. Να σημειώσω οτι δεν έκατσε κανείς δίπλα μας. Μόλις φθάσαμε στην πατρίδα μας έβγαλαν πάλι πρώτους κι απ’ έξω απ’ την πόρτα του αεροπλάνου περίμεναν 2 άντρες της ασφάλειας με πολιτικά που μας είπαν να τους ακολουθήσουμε και μας κατέβασαν στον εξωτερικό χώρο του αεροδρομίου. Εκεί ένιωσα σαν να ήμουν σε ελληνική ταινία 70s, θα μπορούσε να με υποδηθεί ο Αντωνόπουλος ή ο Κώστας Πρέκας και στην αίθουσα των αφίξεων θα περίμενε η Έλενα Ναθαναήλ με τα τετράγωνα γυαλιά και το φλοράλ μακρύ της φόρεμα.

Πήγαμε στο αστυνομικό τμήμα του αεροδρομίου κι εκεί εκτίμησα την Ελλάδα όταν άναψα τσιγάρο μέσα στο τμήμα, μας έγινε μια εξακρίβωση στοιχείων, έφερα και τον δικηγόρο μου για να το κάνω πιο δραματικό και μας άφησαν.

Φιλική συμβουλή: Αν επισκεφθείτε την Αγγλία να έχετε μαζί σας διαβατήριο, δίπλωμα οδήγησης, ληξιαρχική πράξη γέννησης, βιβλιάριο ασθενείας, οικογενειακές φωτογραφίες που να απεικονίζουν ελληνικά τοπία, παραδοσιακά έθιμα, παρέλαση κ.α., μια ελληνική σημαία, μια παραδοσιακή στολή, ένα cd με συρτάκι και Μούσχουρη, ένα τάπερ με souvlaki, tzatziki, mousakas, ouzo και greek salad και make up να βαφτείτε άσπροι αν είστε μελαμψοί . Αν γίνει μαλακία μην πάρετε τηλέφωνο την πρεσβεία να σας σώσει καλύτερα πάρτε την μάνα σας να κάνει τάμα.

και του χρονου.

top20 2009

1. Animal Collective – Merriweather Post Pavilion
2. The Flaming Lips – Embryonic
3. The XX - XX
4. Fuck Buttons – Tarrot Sport
5. The Antlers – Hospice
6. Girls - Album
7. Larry Gus - Stiches
8. JJ – No 2
9. Phoenix – Wolfgang Amadeus Phoenix
10. Passion Pit – Manners
11. Bat For Lashes – Two Suns
12. Atlas Sound – Logos
13. Dead Man’s Bones – Dead Man’s Bones
14. The Big Pink – A Brief History Of Love
15. The Boy – Please Make Me Dance
16. A Sunny Day in Glasgow – Ashes Grammar
17. Wild Beasts – Two Dancers
18. Grizzly Bear – Veckatimest
19. Bill Callahan – Sometimes I Wish We Were An Eagle
20. Here We Go Magic – Here We Go Magic

top20 00s

1. Radiohead – Kid A
2. Arcade Fire – Funeral
3. Sigur Ros – Agaetis Byrgun
4. Interpol – Turn On The Bright Lights
5. Daft Punk – Discovery
6. The Strokes – Is This It
7. Notwist – Neon Golden
8. Franz Ferdinand – Franz Ferdinand
9. The Field – From Here We Go Sublime
10. Kanye West – Late Registration
11. M.I.A. – Kala
12. Panda Bear – Person Pitch
13. Antony & The Johnsons – I’m A Bird Now
14. The Rapture – Echoes
15. LCD Soundsystem – Sound Of Silver
16. Justin Timberlake – Futuresex/Lovesound
17. TV On The Radio – Dear Science
18. Animal Collective – Merriweather Post Pavilion
19. Godspeed You! Black Emperor – Lift Your Skinny Fists Like Antennas To Heaven
20. Boards Of Canada – Geogaddi